یکی از تصنیف های بیاد ماندنی از عارف تصنیف گریه کن است که عارف این تصنیف را در غم از دست دادن دوست عزیزش کلنل محمدتقی خان پسیان سرود.

خواننده:غلامحسین بنان

اجرا در گلهای رنگارنگ برنامه شماره 250

دستگاه:دشتی

گریه کن که گر سیل خون گری ثمر ندارد

ناله ای که ناید ز نای دل اثر ندارد

هرکسی که نیست اهل دل، ز دل خبر ندارد

دل ز دست غم مفر ندارد دیده غیر اشک تر ندارد

زندگی دگر ثمر ندارد

گر زنیم و چاک جیب جان چه باک مَرد و جز هلاک

هیچ چاره ی ، دگر ندارد،    زندگی دگر ثمر ندارد

گرزنیم وچاک جیب جان چه باک مرد وجزهلاک 

هیچ و چاره ی ، دگرندارد ، زندگی    دگر  ثمر ندارد

زندگی  دگر   ثمر ندارد

البته من این کار،را باصدای استاد شهرام ناظری گوش دادم بااجرای گروه ایرانی وسرپرست وآهنگسازیه پژمان طاهری

بنشین!

نشستم

گپ زدیم

اما نه حرفی که با ما بود

او نیز مثل من زبان اش در بیان درد الکن بود

او منتظر تا من بگویم گفتنی های مگویم را !

من منتظر تا او مگوید وقت اما وقت رفتن بود...

محمد علی بهمنی

بیچاره چشمم که بی غرض به تو افتاده !
بی آنکه بداند
ماهی حوض
چشم به رودخانه سپرده بود!
نیمکت (میثم مهرافشان)

لینک پخش (یا دانلود سرود با راست کلیک و save target as) 

برخیزید برخیزید برخیزید

برخیزید ای شهیدان راه خدا
ای کرده بهر احیای حق جان فدا

کز قطره قطره‌ی خون پاک شما
می‌روید تا ابد در وطن لاله‌ها

برخیزید برخیزید

برخیزید رهبر آمد کنون در کنارتان
تا سازد غرقه در بوسه خاک مزارتان

تا گیرد خونبهای شهیدان ز اهرمن
باز آمد رهبر ما پی یاری وطن

برخیزید برخیزید

جاویدان زندگی جوشد از خاک هر شهید
باز روید لاله از تربت پاک هر شهید

ای انسان چون شهادت سر آغاز زندگیست
مرگ سرخ رمز آزادی و راز زندگیست

برخیزید برخیزید

برخیزید ای شهیدان راه خدا
ای کرده بهر احیای حق جان فدا

کز قطره قطره‌ی خون پاک شما
می‌روید تا ابد در وطن لاله‌ها

برخیزید برخیزید

در عالم مایه سرفرازی شهادت است
پیش ما مرگ در راه ایمان سعادت است

هر کس او در ره عدل و دین ره‌سپر شود
در این ره گر دهد جان ز کف زنده‌تر شود

برخیزید برخیزید

از دشت کربلا هر زمان آید این پیام
در راه عزت و افتخار و شرف قیام

تا انسان تن رها سازد از بند بندگی
عاشورا بر مجاهد دهد درس زندگی

سلام شعرزیبای اهورا ایمانی که البته آقای پوریا ساوجی این کار را اجراکرده اند باآهنگسازیه محمدفرشته نژاد

من مؤمنم به بودنت تا انتهای این مسیر
بیا و باز با نفست غربتو از نگام بگیر
من مؤمنم به بودنت قسم به خاطراتمون
بزار که با هم بمونم به تو به عشق پاکمون
نزار که شک کنم به تو بهونه دست دل نده
نزار که باورش بشه بیهوده نبضش میزده
نزار که شک کنم به اشک دلتنگیامو پس نده
زخمی نکن پروازمو رؤیامو به قفس نده
احساسمو ازم نگیر ببین چه غمگینه صدام
ویرونی منو ببین ببین چه تلخه گریه هام
من مؤمنم به بودنت تا انتهای این مسیر
بیا و باز با نفست غربتو از نگام بگیر

سلام به همه ی مخاطبان وخوانندگان عزیز

شعرزیر ازسیدمهدی موسوی است وهیچگونه برداشت سیاسی ازین کارنباید کردخیلی ازشعرهارو خوانندگان خواندندپس نباید ربط دادشان به هم !باسپاس.

نگاه می کنم از غم به غم که بیشتر است

به خیسی چمدانی که عازم سفر است



من از نگاه کلاغی که رفت فهمیدم

که سرنوشت درختان باغمان تبر است



به کودکانه ترین خواب های توی تنت

به عشقبازی من با ادامه ی بدنت



به هر رگی که زدی و زدم به حسّ جنون

به بچّه ای که توام! در میان جاری خون



به آخرین فریادی که توی حنجره است

صدای پای تگرگی که پشت پنجره است



به خواب رفتن تو روی تخت یک نفره

به خوردن ِ دمپایی بر آخرین حشره



به «هرگز»ت که سؤالی شد و نوشت: «کدام؟»

به دست های تو در آخرین تشنّج هام



به گریه کردن یک مرد آنور ِ گوشی

به شعر خواندن ِ تا صبح بی هماغوشی



به بوسه های تو در خواب احتمالی من

به فیلم های ندیده، به مبل خالی من



به لذّت رؤیایت که بر تن ِ کفی ام...

به خستگی تو از حرف های فلسفی ام



به گریه در وسط ِ شعرهایی از «سعدی»

به چای خوردن تو پیش آدم بعدی



قسم به اینهمه که در سَرم مُدام شده

قسم به من! به همین شاعر تمام شده



قسم به این شب و این شعرهای خط خطی ام

دوباره برمی گردم به شهر لعنتی ام



به بحث علمی بی مزّه ام در ِ گوشت

دوباره برمی گردم به امن ِ آغوشت



به آخرین رؤیامان، به قبل کابوس ِ ...

دوباره برمی گردم، به آخرین بوسه

راحت بخواب ای شهر! آن دیوانه مرده است
در پیله ابریشمش پروانه مرده است

در تُنگ، دیگر شور دریا غوطه‌ور نیست
آن ماهی دلتنگ، خوشبختانه مرده است

یک عمر زیر پا لگد کردند او را
اکنون که می‌گیرند روی شانه، مرده است

گنجشکها! از شانه‌هایم برنخیزید
روزی درختی زیر این ویرانه مرده است


دیگر نخواهد شد کسی مهمان آتش
آن شمع را خاموش کن! پروانه مرده است

ازفاضل نظری

سلام محبوبه ی من سلام مستانه ی من سلام مهتابه ی من

دروغ میگوییم ازکارهای نکرده ازآدمهای ساختگی ذهنم سوررئالیست میشوم برای آنکه بغضم پنهان بماند

توازشاهکارهایت میگویی وفکرمیکنی فتح کرده ای سراب را !

باکلمات بازی میکنی ونمیدانی درمرزبین روسپی گری وشرافت ایستاده ای ! ومن!بغض میکنم وبه فکرمیروم

دروغ میگوییم وعقده دردرونم نشات میگرد....   به ظاهرمنم ازآدمهای ساختگیم میگوییم نمیدانی که زخم است زخمی عمیق میسوزد ودارد به چرک مینشیند!!!!نمیدانی که هنوزهم عاشقانه دوستت دارم...   سرطان میشود میدانم!               

این پست مربوط به یکی ازدوستان است آقای:ب.  آ

سلام نمیدونم چی بگم اما ازدیشبه که بازپخش فیلم مدارصفردرجه(قسمت 28 )درجه پخش شدانگارگلو م داره میترکه بغضه عجیبی دارم البته کارهای علیرضا قربانی همیشه منو به فکروادارمیکنه اما این شعراین موسیقی این تصاویروای خدایا...

ممنونم ازدوستانی که لطف کردن واین پست رو گذاشتم ممنون احساسات پاکشون به رسم ادب لینک سایتهای دوستان رو هم میزارم.

 http://www.etudfrance.com/?p=35#comment-7300

http://ma-3-nafar.persianblog.ir

تا ماه شب افروزم پشت این پرده ها نهان است

باران دیده ام همدم شبم یار آن چنان است

 جان می لرزد که ای وای اگر دلم دیگر بر نگردد

ماهم به زیر خاک و دلم در این ظلمت زمانست

بگو به خاک هم نشین ماهی

ای باران ای باران از غصه ام آگاهی

می باری بر مزارش خوش به حالت که بارانی

 بزن نم به خاکش ز اشکم نپرسد چرا تنهایی

 از قطره ات چون شکفد به خاکش سبزه همی

بوی ما هم کشاند به خاکش ابر باران

تصویری(فورشیر) - لینک مستقیم، صوتی(فورشیر) - لینک مستقیم، زنده از یوتیوب

دانلود بخشهای زیباتری از مدار صفر درجه